مقاومت سینمایی

1117.jpgبسیار باعث خوش حالی است که بازهم شاهد حضور فیلم ارزشی 33 روز بودیم سینمای ایران دچار یک رکود نسبی شده است و تولید فیلم های ارزشی نوید خوبی را گوش می رساند.

در واقع این سال ها فیلم هایی در ژانر مقاومت و دفاع مقدس کمتر ساخته شده و یا توجه کمتری به آن شده است، اگر دریک سال سینمایی چند فیلم در ژانر دفاع مقدس و مقاومت اسلامی ساخته شود،به طور خود جوش این سیر رو به رشد خواهد رفت و به بیننده اجازه داده می شود تا بتواند به آن با نگاه بدون حاشیه بنگرد، ولی چون فیلم سازان و تهیه کنندگان و فیلم سازان به این ژانر به شکل خاص توجه نمی کنند در این شرایط مهجوری ، دیگر نمی شود به راحتی لین دسته فیلم ها را به چالش کشید و محققانه بحث و نقد کرد ماشینی را که در سرعت 10 کیلومتر در ساعت است را نمی توان به زور آزمایی در مسابقه سرعت فرستاد. بعد از یک دوره نسل طلائی فیلم سازی دفاع مقدس ایران و حضور فیلم هایی چون مهاجر، کرخه تا راین، آژانس شیشه ای حاتمی کیا و سفر به چزابۀ ملاقلی پور، و خدا حافظ رفیق بهزادپور و فرزند خاک محمدعلی آهنگر که در دوران خود بسیار تأثیرگذار بوده اند اما مدتی است که فیلم سازان دفاع مقدس ما یا در خواب به سر می برند یا اگر اثری هم که تولید می کنند چنگی به دل نمی زند با این که جریان دفاع مقدس دارای محتوای عظیمی است که سالها می تواند تم اصلی بسیاری از فیلم ها باشد و تولید فرهنگ کند فیلم هایی در ژانر اکشن حادثه ای ، درام ، کمدی و... و مخصوصا ژانر دفاع مشروع ومقدس از ساختار هایی است که جامعه ما می تواند در بعد سینمایی آن را تزریق کند فرهنگ ایثار ، شهادت ، جانبازی ، سلحشوری در داخل جنگ و فرهنگ دفاع و مقاومت و صبر در پشت جبهه از جمله منابع سرشاری است که سینمای ایران و جهان سخت محتاج آن است در سینما یی که در جهان جز تجارت و منفعت چیزی را مد نظر خود ندارد می توان با سینمای دفاع مقدس این خلا و خسارت عظیم را جبران کرد حال در این بی برادری فیلم 33روز برادر عزیز ماست. مطمئنا 33 روز در مقابل مهاجر یا سفر به جزابه قرار نمی گیرد ولی در هر حال تلاشی ممدوح بوده است کارگردان جمال شورجه، فیلم نامه نویس علی دادرس است.

33روز فیلمی است در ژانر مقاومت، سعی کرده است حداکثر توان خود را بگذارد تا بتواند حوادث آن دوران جنوب لبنان را به تصویر بکشد تا اندازه ای هم موفق شده است دراماتیک بودن داستان هم از نکات قوت فیلم است اما در نوع شخصیت برداری بازیگران دچار مشکل است، شخصیت یوسف و حاج محمد و ام عباس، نسرین به خوبی پرداخته نمی شود به نوعی باید به این فیلم با نگاه و دیدگاه قبلی و سابقۀ ذهنی به دیدن این فیلم پرداخت، یعنی فیلم برای مخاطب خاص خود یعنی مسلمانان آن هم برای مناطق ایران و شیعیان عراق و لبنان است جلوه های ویِژه مثل انفجارات تا اندازه ای خوب است ، فیلم در جاهایی مثل داخل جنگل و یا در حمله به شهر اسرائیل را خیلی دست کم گرفته است، در حالی که اسرائیل بسیار دارای امکانات ویژه ای است که در زمین و هوا به سر رزمندگان با لبنان در حال جنگ هستند و هر چقدر به کارکتر بد من خوب پرداخته شود، می توان کارکتر اصلی فیلم را در جبهۀ مقابل آن به خوبی پرداخته شود، کارگردان فیلم جمال شورجه با این فیلم نشان داد هنوز در حال رشد و تحول در فیلم های خویش است ( اما چه دیر) ، داستان فیلم، نوع دکورها نوع پرداخت آن نسبت به فیلم های گذشته اش چون شب دهم یا عملیات کرکوک، حماسۀ مجنون است در ساخت 33روز از آن ها جلوتر است، اگرچه نقطه مشترک و دغدغۀ شورجه و ما درنقطه ای به نام هنر دینی است، اما کلام ما این است که هنر دینی باید هم در محتوا و صورت بتواند اثرگذاری خاص داشته باشد تا پیش رو باشد.

این که اگر فیلم دارای درون مایۀ دینی باشد، خوب است اما کافی نیست، 33روز دربارۀ جنگ حزب الله با صهیونیست است که پرداخت این موضوع توسط شورجه جای تقدیر دارد،جمال شورجه خود گفته است که بستر این فیلم بستری مستند دارد، اما پیچیدگی داستانی و جذابییت ندارد،داستان خیلی روان و خطی است حزب الله دو اسیر می گیرند و اسرائیلی ها به این بهانه به جنوب لبنان حمله می کنند و حزب الله هم دفاع می کند در این راستا زنان و مردان و بچه های زیادی کشته می شوند، شهر یا خانه هایش خراب می شود اما در این میان که حزب الله فقط کاتیوشا می زند و یا با جنگ های پارتیزانی پیروز می شود این شیوه داستانی برای این ژانر کافی نیست.

شاید ساختار دراماتیکی فیلم باعث شود که بهد از دیدن فیلم بیننده متأثر شود اما غیرتمندی و سلحشوری ایشان به غلیان نمی افتد.
سینما دارای قدرتی است که همان زبان بین المللی است آیا این فیلم می تواند زبان مشترکی را ایجاد کند آیا توانسته به خوبی از ارزش های ما دفاع کند و ساختارشکنی کند، تا از گفتمان و مفاهیم مشروع ما دفاع کند مطمئناً این فیلم نتوانسته است با نگاه کارگردانش نگاهی دارد جریان را به راه اندازد ما باید نگاهمان را جهانی کنیم تا فطرت های جهانی را تحریک و جهت دهی کرد.
شورجه گفته هدف ساخت این فیلم پخش در جهان اسلام بود تا این فرهنگ سلحشوری تقویت شود اما آیا توانسته است حتی به توقعات خود پاسخگو باشد

اما به پاس زحمات فیلم
کاندیدای 6 سیمرغ بلورین بخش مسابقه و برندۀ جایزۀ ویژۀ حقوق بشر از بیست و ششمین جشنوارۀ بین المللی فیلم فجر، کاندیدای 5 تندیس شایستگی از پانزدهمین جشن سینمای ایرانشده است.

سید غلامحسن خاکزاد شاهاندشتی

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
کپچا تصویری
کارکترهایی که در تصویر نمایش داده میشوند را وارد کنید