سین مثل سرپناه

3115.jpgچقدر خوب است که یک هنرمند، آن‌قدر شریف و انسان باشد که در کنار امضا دادن به این و آن و عکس گرفتن این و آن با ایشان ـ که البته خیلی هم قشنگ و پسندیده است و مردم دوست دارند ـ باتوجه به همین میزان از تأثیرگذاری جمعی که دارد؛ همواره نگاه انسانی‌اش را در راستای کمک به توده‌های ندار مردم، خرج کند و ابتکار به خرج دهد. نه‌تنها چیزی ازش کم نمی‌شود، که یک چیزی هم به وی اضافه می‌شود، اضافه حقوق معنوی می‌گیرد.

به عنوان مثال، هستند کسانی که با خیلی از دردهای بقیه بیگانه اند. چنان در برج عاج زندگی می کنند که انگار در کره مریخ زندگی می کنند. اگر به آنها بگویی با «کارتن خواب» آشنایی داری؟... می گوید: «بله، کسانی که موقع تماشا کردن کارتن، خوابشان می برد!»

در این روزهای آخر سال که همه در فکر تهیه و تکمیل سفره هفت سین شان هستند؛ یک هنرمند خوب و دوست داشتنی، آقای رضا کیانیان عزیز، می آید این طور به قضیه نگاه می کند که به هفت سین معروف، یک جنبه انسانی بیشتر بدهد.

دو تا از جایزه هایش را برای حمایت از بی خانمان ها به حراج می گذارد و از دیگر هنرمندان هم دعوت به عمل می آورد که بیایند بخشی از جوایزشان را برای کمک به این حرکت اهدا کنند و به این ترتیب، سین تازه ای را با عنوان «سرپناه برای بی خانمان ها» به سفره هفت سین اضافه کنند. خب بشود هشت سین؛ زمین به آسمان می آید؟

در این روزگار وانفسا که خیلی ها فقط کلاه خودشان را سفت چسبیده اند که طبق اعلام هواشناسی، باد آن را نبرد؛ یک نفر هنرمند خوش ذوق و بامعرفت، برای توجه دادن بیشتر مسئولان و مردم، می آید از جوایز خودش می گذرد تا بلکه از این رهگذر، چند نفر کارتن خواب به سرپناهی برسند؛ یا لااقل جنس کارتن شان مرغوب شود.

بسته پیشنهادی: از آنجا که خود ما نیز یک سری جوایزی داریم که می خواهیم به حراج بگذاریم، بلکه لااقل مشکل مسکن خودمان حل شود و یک فقره اش جایزه کبوتر صلح است که به همراه آقای رضا کیانیان عزیز در پایان مشارکت در نمایش «آخرین برگ» دریافت کردیم؛ مقداری عرض اضافه داریم که در قالب رهنمود تقدیم می داریم:

1 ـ مساعدت بدهکاران بانکی: ان شاءالله که با فروش جوایز و لوایح و تندیس های هنرمندان عزیز، کلیه مشکلات حدود 15 هزار کارتن خوابی که در تهران داریم، حل می شود می رود پی کارش؛ اما اگر ته کارت یک چیزی ماند، بسپارند به برخی از بدهکاران کلان بانکی، بلکه در وسعشان باشد که الباقی کارتن خواب ها را آنها سر و سامان دهند. زور نیست؛ اگر توانستند. می دانم مشکلات زیاد دارند و درکشان می کنم.

2 ـ مشارکت شرکت های کارتن سازی: مسئولان اگر می رسند و فرصت گیر می آورند، یک آماری بگیرند ببینند چند تا کارخانه کارتن سازی داریم. آن وقت از آنها بخواهند که در یک کار خیر، کارتن لازم برای اسکان کارتن خواب ها را فراهم آورند تا آنها مجبور نشوند از یارانه شان بزنند و خرج کارتن کنند. تازه، اینترنت پرسرعت هم که ندارند که با دیگر کارتن خواب های جهان متحد شوند.

3 ـ نظارت کیفی دولت: مدیریت خوب شهری و دولت محترم نیز می توانند بر جمیع اموری که برای حل مشکل مسکن کارتن خواب ها صورت می گیرد، نظارت کیفی داشته باشند که خدای نکرده از محل نادرست یا با هدف رسیدن به پست های کاردرست، انجام نگرفته و نقش تبلیغاتی و انتخاباتی نداشته باشد. حالا اگر از آن مسکن های مهر معروف دولت سابق هم چیزی در بساط مانده است؛ یک چند تایش را سرهم کنند و به صورت یک سالن بزرگ در اختیار جمعی از کارتن خواب های همیشه در پیاده رو قرار دهند بلکه در مکان مشخصی حضور ثابت پیدا کنند و البته که حتما عوارض خود را هم پرداخت خواهند کرد.

رضا رفیع

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
کپچا تصویری
کارکترهایی که در تصویر نمایش داده میشوند را وارد کنید