سود دل سپرده

3012.jpgسپرده‌گذاری از حیث آینده‌نگری هم که حساب کنید، کلاً چیز خوبی است که به درد روز مبادا هم می‌خورد. البته هستند کسانی که همین امروز خود را روز مبادا می‌انگارند و معتقدند که: «دم را به ناز دار و غنیمت شمار عمر‌ ‌/‌ ‌کآنان که رفته‌اند، خراب همین دم‌اند». دمشان گرم!

حافظ فرماید:

چوگل گر خرده ای داری،خدا را صرف عشرت کن

که قارون را غلط ها داد، سودای زراندوزی

بعضی ها هم امروز به خودشان سخت می گیرند که فردا راحت باشند. چنان که یک بنده خدایی را دیدند که نان داخل آب می زند و می خورد؛ حال آن که در انبارش مقدار زیادی کیسه های برنج تلمبار کرده بود. گفتند چرا از برنج هایت نمی خوری؟ نگاهی عاقل اندر سفیه کرد و لبخندی آینده نگرانه زد و گفت: چون مثل تو بی عقل نیستم. من از الآن به فکر فردای خودم هستم. نقل است که نامبرده هرگز به فردا نرسید و یکی از روزها که بیکار بود، ریق رحمت را سر کشید. ناگهان بانگی برآمد، خواجه مرد!

دسته سومی هم هستند که بیشتر هستند و به تعادل و تکامل نزدیک ترند. این عده بر این باورند که هم باید از امروز خود لذت برد و مرتاض گونه به خود سخت نگرفت و هم که فردا را به امان خدا رها نکرد؛ که: «خدا بزرگ است»!.... خب بله، شکی نیست؛ خدا بزرگ و بزرگ تر از همه آنچه هست که در ذهن ماست اما همین خدای بزرگ، یک عقل بزرگی هم به ما داده که به آن عقل مآل اندیش و عقل معیشت می گویند. هم امروز خود را محاسبه می کند و هم به فردای خود می اندیشد. هم قدر بهار عمر خود را می داند و هم به زمستان زندگی اش فکر می کند که حکایت آن گنجشک بی خیال از زمستان نشود که مورچه عاقبت اندیش زحمتکش به او گفت:«جیک جیک مستونت بود / فکر زمستونت نبود؟»..... و الی آخر که مربوط به گروه سنی الف و ب و فوقش جیم است!

به همین دلیل است که ملت اقدام به انواع سپرده گذاری در بانک های کشور می کنند. حالا گاهی کوتاه مدت،گاهی درازمدت، گاهی میان مدت؛ یعنی از وسط کار به بانک حمله می کنند و با شتاب، پول خود را برمی دارند که از آن استفاده ای دیگر کنند. مثلاً ارز و دلار بخرند یا زمین معامله کنند. خب پول خودشان است، آزادند هر کاری می خواهند در چارچوب قوانین کشور انجام دهند.

خبر وارده: عرض شود که بانک مرکزی هم در راستای آنچه عرض شد،اعلام کرده که سود سپرده های کوتاه مدت عادی، بر مبنای حداقل مانده هر روز و پایان هر ماه محاسبه می شود؛ که اگر خوب محاسبه بشود، چه بشود!

بستة پیشنهادی: بالاخره ما نیز آدمیم و مختصر عقلی داریم که چون از بخشی از آن برای تفکر به آینده استفاده می کنیم؛ مختصر سپرده کوتاه مدتی هم در بانک داریم که از محل سود آن بتوانیم اجاره خانه مان را بدهیم و با بقیه مبلغ هم نان و تخم مرغ و گوجه بخریم که بی املت نمانیم. فلذا پیشنهادهایی سودآور داریم:

1- محاسبه سودآور: مسئولان بانک مرکزی و جمیع بانک های کشور، یک طوری سود حساب های بانکی ملت را حساب کنند که طبق یک قاعده کلی، نه سیخ بسوزد، نه کباب. حالا دسته سیخ سوخت، به درک. چیزی که زیاد است، دسته. هرچند نگارنده مخالف دسته بندی و دسته بازی است.

2- واریز اولیه: اگر بشود که ملاک تعلق گرفتن سود، همان مبلغ اولیه باشد که به حساب واریز می شود؛ واقعاً محشر می شود. هیچ جایی خوشگل تر و باحال تر از بانک برای سرمایه گذاری نخواهد بود. دیگر صحبت از سپرده نخواهد بود، سخن از دلسپردگی است.

3- سپرده های خونی: با عنایت به ارزش بالای خون در نظام سلامت کشور، خب چه اشکالی دارد که به خون اهدایی مردم به بانک های خون نیز به چشم یک نوع سپرده دلی و مردمی نگریسته شود و طبق قانون به این سپرده ها هم سود تعلق بگیرد؟... آقا، اگر این طور بشود؛ از فردا یک خون بگیری محشری راه بیفتد که مپرس!... جالب این که جناب حافظ در قرن هشتم نیز از اندوختن خون سخن به میان آورده:

دل بسی خون به کف آورد، ولی دیده بریخت / الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود!

رضا رفیع

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
کپچا تصویری
کارکترهایی که در تصویر نمایش داده میشوند را وارد کنید