دفع درجات و خیرات

136.jpgدر زمان مبارک حضرت رسول، کفار را می‌گفتند که درویشان را طعام دهید.

ایشان می‌گفتند که درویشان بندگان خدایند، اگر خدا خواستی، ایشان را طعام دادی. چون او نمی‌دهد، ما چرا بدهیم؟ چنان که در قرآن مجید آمده «انطعم من لو یشاء الله اطعمه ان انتم الا فی ضلال مبین»

پس واجب باشد که بر هیچ آفریده رحمت نکنند و به حال هیچ مظلومی و مجرمی و محتاجی و مبتلایی و گرفتاری ومجروحی و یتیمی و عیال‌واری و درویشی و خدمتکاری که بر در خانه ، پیر یا زمین‌گیر شده باشد، التفات ننمایند، بلکه برای رضای خداوند آن‌قدر که توانند، اذیتی بدیشان رسانند تا موجب دفع درجات و خیرات باشد، و در قیامت در «یوم لاینفع مال و لابنون» {روزی که نه مال دنیا به کار آید نه فرزندان}، دست او را بگیرد.

عبید زاکانی

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
کپچا تصویری
کارکترهایی که در تصویر نمایش داده میشوند را وارد کنید