اینترنت و نخ بخیه گوجه‌ای!

1036.jpgیافته‌های جدیدترین مطالعه‌ای که در زمینه اهمیت اینترنت در زندگی انسان‌ها انجام گرفته، نشان می‌دهد از هر سه دانشجو و استاد دانشگاه جوان، یک نفر اینترنت را به اندازه منابع مهمی از قبیل هوا، آب، غذا و سرپناه مهم و حیاتی دانسته و نمی‌تواند بدون آن زندگی کند.

روز- داخلی- اتاق عمل
پرستار اول: وای چقدر امروز سرمون شلوغه.
پرستار دوم: آره. دارم می‌میرم از خستگی. از صبح تا حالا همین‌طور دارند بیمار اورژانسی می‌آورند. این صد و پنجاه و هفتمین نفری است كه از صبح عمل كرده‌ایم.
دكتر: خانم اون قیچی را بدید.
پرستار اول: بفرمایید دكتر.
دكتر: این چیه خانم؟
پرستار اول: خب قیچیه دیگه!
دكتر: من كی گفتم قیچی؟
پرستار اول: وا! آقای دكتر همین الان گفتید قیچی! خودم شنیدم.
پرستار دوم: راست می‌گه آقای دكتر. منم شاهدم.
دكتر: با من بحث نكنید. زودتر قیچی را بدید به من.
پرستار اول: قیچی؟
پرستار دوم: قیچی؟!
دكتر: پ ن پ! چوب اسكی؟!
پرستار اول: دكتر ما الان داشتیم سر قیچی بحث می‌كردیم. یادتون رفت؟
پرستار دوم: دكتر شما حالتون خوبه؟ انگار رنگ و روتون پریده. چیزی شده؟
دكتر: من؟! آره. یعنی نه! نه چیزیم نیست. حالم خوب خوبه؟
پرستار اول: بفرمایید دكتر. اینم پنس.
پرستار دوم: ای بابا! تو هم گیج شدی‌ها! دكتر كه پنس نخواست؛ گفت قیچی!
دكتر: من كی گفتم قیچی؟ من كی گفتم پنس؟!
پرستار اول: ای بابا! اصلاً این میز تجهیزات؛ هر چیزی دوست دارید بردارید. من رفتم! اصلاً به من چه؟!
پرستار دوم: باشه برو! من هستم.
دكتر: این خانم پرستار معلوم بود حواسش نیست. خب كجا بودیم؟
پرستار دوم: داشتیم عمل می كردیم.
دكتر: به چی عمل می كردیم؟
پرستار دوم: به چیزی عمل نمی‌كردیم! داشتیم بیمار را عمل جراحی می‌كردیم!
دكتر: بیمار كیه؟
بیمار: منم آقای دكتر! اینجا! الو؟ منم؟!
پرستار دوم: ای وای! خاك عالم! شما كی به هوش اومدی؟
بیمار: راستش شما یادتون رفت من را بیهوش كنید. منم دیدم اگه اعتراض كنم ممكنه من را بندازید گوشه اتوبان چیزی نگفتم!
پرستار دوم: ای وای! چی شد دكتر؟
بیمار: ای بابا! این چرا غش كرد؟
پرستار دوم: نمی‌دونم والا! از صبح داره یه ریز عمل می‌كنه.
بیمار: به چی عمل می‌كنه؟
پرستار دوم: هیچی! بیخیال! بذارید من شكم شما را بدوزم، تا شما از روی تخت بلند شی، دكتر را بخوابونیم رو تخت. زشته یه دكتر مملكت روی زمین افتاده باشه.
بیمار: شما نگران نباش. مال خوب روی زمین نمی‌مونه!
پرستار دوم: با چه رنگی بدوزم؟
بیمار: چیو؟
پرستار دوم: شكم شما را.
بیمار: آهان. نمی دونم والا! الان چه رنگی مده؟
پرستار دوم: گوجه‌ای.
بیمار: خوبه.
پرستار دوم: باشه الان می‌دوزم. راستی شما مشكلت چی بود؟
بیمار: راستش، می‌دونید؟ یافته‌های جدیدترین مطالعه‌ای که در زمینه اهمیت اینترنت در زندگی انسان‌ها انجام گرفته، نشان می‌دهد از هر سه دانشجو و استاد دانشگاه جوان، یک نفر اینترنت را به اندازه منابع مهمی از قبیل هوا، آب، غذا و سرپناه مهم و حیاتی دانسته و نمی‌تواند بدون آن زندگی کند. من یكی از این افراد بودم و چون از دیشب اینترنت دچار مشكل شده، حال من هم بد شده و رو به وخامت گذاشته!
پرستار دوم: ئه! چه جالب! پس این تعداد بیمار اورژانسی كه از صبح داریم بخاطر اینه؟
بیمار: بله! آقای دكترتون هم یكی از اون وبلاگنویس‌های مشهوره. فكر كنم حال اونم برای همین بد شده.
پرستار: خب دوختم تموم شد. شما می‌تونید برید. تشریف ببرید صندوق حساب كنید؛ شما مرخصید.
بیمار: ممنون. زحمت كشیدید. خداحافظ.
پرستار دوم: خداحافظ

رضا احسان پور

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
کپچا تصویری
کارکترهایی که در تصویر نمایش داده میشوند را وارد کنید